Çevre Vergilerinin Araçsallığı Üzerine Bir Değerlendirme

Seda CANPOLAT BICAKCI

Özet


Çevre vergileri, çevre politikasının iktisadi/mali araçları arasında yer alır. Avrupa ülkelerinde kapsamlı “yeşil vergi reformları” ile hayata geçirilmiş olan çevre vergileri, çevre politikasının ve vergi sisteminin çevresel önceliklere göre düzenlenmesi amacına hizmet etmek üzere, çevresel hedeflere ulaşmanın bir aracı olarak yapılandırılmıştır. Bu hedeflere ulaşmak açısından çevre vergilerinin etkili bir araç olup olmadığı yönündeki tartışmalar bir yana, Türkiye’de çevresel hedef gözeten genel bir vergisel yapının varlığından söz edilememektedir. Bununla birlikte, Türkiye, çevre vergisi gelirlerinin toplam vergi gelirleri içindeki büyüklüğü açısından OECD ülkeleri arasında ilk sıralarda yer almaktadır. Ancak, OECD tanımlamasına göre “çevreye ilişkin vergiler”, Türkiye’de, vergilemenin ‘mali olmayan’ amaçlarına değil, gelir sağlama amacına hizmet etmek üzere yapılandırılmıştır. Bu çalışmada, vergilemenin mali olmayan amaçları vurgulanarak çevre vergilerinin çevrenin korunmasına yönelik araçsallığı tartışılmaktadır. Bu bağlamda, Danimarka ve Almanya başta olmak üzere yeşil vergi reformunu uygulayan ülkeler, çalışmada belirlenen araçsallık kriterlerine göre nitel ve nicel olarak karşılaştırılmakta, vergi politikasında çevresel hedef gözetmemesine rağmen çevreye ilişkin vergilerden elde edilen gelirler açısından dikkat çeken Türkiye üzerinden çevre vergilerinin araçsallığı sorgulanmaktadır.

Tam Metin: PDF

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.