Çevre Vergilerinin Araçsallığı Üzerine Bir Değerlendirme

Seda Canpolat Bıcakcı

Özet


Çevre vergileri, çevre politikalarının iktisadi/mali araçları arasında yer alır. Avrupa ülkelerinde kapsamlı “yeşil vergi reformları” ile hayata geçirilmiş olan çevre vergilerinin, çevre politikaları ile vergi politikalarının çevresel önceliklere göre düzenlenmesi amacına hizmet etmesi hedeflenmiştir. Dolayısıyla bu ülkelerde çevre vergileri, çevresel hedeflere ulaşmanın bir aracı olarak yapılandırılmıştır. Bu hedeflere ulaşmak açısından çevre vergilerinin etkili bir araç olup olmadığı yönündeki tartışmalar bir yana, Türkiye’de çevresel hedef gözeten genel bir vergisel yapıya işaret eden herhangi bir bulguya ulaşılamamaktadır. Bununla birlikte, Türkiye, çevre vergisi gelirlerinin toplam vergi gelirleri içindeki büyüklüğü açısından OECD ülkeleri arasında ilk sıralarda yer almaktadır. Bu açıdan, çevre vergileri, çevre politikasının bir aracı olarak yapılandırılmış olsaydı, potansiyel etkisinin oldukça önemli boyutlarda olacağı söylenebilirdi. Ancak, Türkiye’de “çevreye ilişkin vergiler” tanımına giren vergiler, vergi politikalarının en temel amacı olan gelir sağlama amacına hizmet etmek üzere yapılandırılmıştır. Vergi politikasının bir aracı olarak çevre vergisi uygulamaları, çevresel hedeflerden uzaklaşmaya ve hatta çevresel zararlara bile neden olabilmektedir. Bu çalışmada, yeşil vergi reformunu uygulayan ülkelerden Danimarka ve Almanya ile vergi politikasında çevresel hedef gözetmemesine rağmen çevreye ilişkin vergilerden elde edilen gelirler açısından dikkat çeken Türkiye üzerinden çevre vergilerinin araçsallığı sorgulanmaktadır.


Anahtar Kelimeler


Çevreye İlişkin Vergiler; Yeşil Vergi Reformu; Danimarka; Almanya; Türkiye

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.